Marie

Met de stage die net begonnen is, komt de ‘dag des oordeels’ steeds dichterbij.  Ja, zo omvat ik de dag waarop het oh zo mooie studentenleven voorgoed voorbij zal zijn. Met heimwee kijk ik nu al terug op die mooie jaren.

‘Je studentenjaren zijn de mooiste van je leven’.  Als puber lach je deze wijze woorden van je ouders weg maar blijkbaar besef je pas op je 22^e hoe juist deze woorden wel zijn. Met die periode in je leven staat en valt alles. Je timmert aan je levensweg of je breekt hem af.  Je bent tevreden met je leven ofwel diep ongelukkig. Het maakt je tot wie je later zal zijn.

Ik ben nu op een moment gekomen dat ik best wel gelukkig ben met wat ik heb en met wie ik ben.  En is da nu net niet waar iedereen naar streeft?

Het échte leven begint bijna. En hoewel ik een beetje bang ben, voel ik me er klaar voor! Herinneringen zullen nooit vervagen, echte vrienden blijven… Dus die ‘dag des oordeels’ was misschien toch wel wat donker omschreven…