Over wat je allemaal al misdaan en bereikt hebt. Over de meest leuke en langs de andere kant de meest donkere momenten. Om dan iets later een gelukzalige glimlach op je gezicht te toveren. Want ondanks alle miserie ben je er toch in geslaagd er iets moois van te maken.  

Slechte momenten vervagen, de goede blijven bestaan. Wees fier op alle stormen die je hebt getrotseerd. Vergeef jezelf je vergissingen. En geniet van het leven en van de mensen rondom je. Geniet van kleine dingen.

Geniet bijvoorbeeld van een mooie zomeravond…

‘Je studentenjaren zijn de mooiste van je leven’.  Als puber lach je deze wijze woorden van je ouders weg maar blijkbaar besef je pas op je 22^e hoe juist deze woorden wel zijn. Met die periode in je leven staat en valt alles. Je timmert aan je levensweg of je breekt hem af.  Je bent tevreden met je leven ofwel diep ongelukkig. Het maakt je tot wie je later zal zijn.

Ik ben nu op een moment gekomen dat ik best wel gelukkig ben met wat ik heb en met wie ik ben.  En is da nu net niet waar iedereen naar streeft?

Het échte leven begint bijna. En hoewel ik een beetje bang ben, voel ik me er klaar voor! Herinneringen zullen nooit vervagen, echte vrienden blijven… Dus die ‘dag des oordeels’ was misschien toch wel wat donker omschreven…